کاربرد دی اکسید تیتانیوم در المان‌های بتنی پیش ساخته برای صنعت نمای ساختمان از نظر مقاومت خمشی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مهندسی معماری، دانشکده معماری، واحد نور، دانشگاه آزاداسلامی، نور

2 گروه مهندسی معماری، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری

3 گروه مهندسی عمران، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن

چکیده

افزودنی ها موجود برای بتن همیشه تمامی مشخصات بتن را بهبود نمی بخشد. نانو فناوری نشان داده است که قابلیت بهبود عملکرد بتن را به صورت همه جانبه دارد. در این مقاله تعدادی از کاربرد های نانو فناوری در بتن بررسی شدند. سپس به بررسی تاثیر استفاده از دی اکسید تیتانیوم در افزایش یا کاهش مقاومت خمشی قطعات پیش ساخته بتنی در نمای معماری سازه های بتنی پرداخته شده است. 3 طرح با در نظر گرفتن صفر، 5/2 و 5 درصد جایگزینی سیمان با TiO2 مورد آزمایش مقاومت خمشی قرار گرفتند. افزودن TiO2 به افزایش مقاومت خمشی منجر شده است. بهترین نتایج از نمونه با 2.5٪ TiO2 به دست آمده است. این امر می تواند به علت اثر پرکنندگی ذرات TiO2 باشد که در آن محصولات هیدراتاسیون می توانند رشد کنند و در نتیجه یک میکروساختار چگال تر به دست می آید. مقایسه SF3 و SF1 در سن 28 روز نشان می دهد که افزایش TiO2 موجب افزایش مقاومت خمشی بوده است. این نشان می دهد که TiO2 پتانسیل زیادی برای بهبود خواص مکانیکی سیمان کامپوزیت دارد.
 

کلیدواژه‌ها


[7]. محمود گلابچی، کتایون تقی زاده، احسان سروش نیا، "نانو فناوری در معماری و مهندسی ساختمان"، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، 1390.