شماره 53-زمستان 1397
شماره 54- بهار 1398
فهرست

بررسی اثرات نانو فولرن C60 بر روی خواص شیمیایی داروهای اتوسوکزوماید و والپروات سدیم به روش محاسباتی

نشریه: شماره 52-پاییز 1397 - مقاله 8   صفحات :  66 تا 71



کد مقاله:
52-08

مولفین:
مریم رضوی مهر: دانشگاه آیت الله بروجردی - شیمی
محمد حسین فکری: دانشگاه آیت الله بروجردی - شیمی
پریسا گودرزی: دانشگاه آیت الله بروجردی - شیمی
هما فرمانی: دانشگاه آیت الله بروجردی - شیمی


چکیده مقاله:

داروهای اتوسوکزوماید و والپروات سدیم برای درمان صرع و تشنج تجویز می¬شوند. ورود دارو به بدن مشکلاتی را به دنبال دارد که جهت کاهش عوارض، استفاده از نانو حامل¬های دارویی نظیر فولرن¬ها پیشنهاد گردید. مطالعه¬ی حاضر با هدف بررسی اثر نانو حامل فولرنی C60 بر واکنش¬پذیری و تاثیر داروهای اتوسوکزوماید و والپروات سدیم صورت گرفته است. در این کار، ابتدا با استفاده از آنالیز NBO در نرم افزار گوسین انرژی¬های بالاترین تراز اشغال شده HOMO و پایین¬ترین تراز اشغال نشده LUMO برای داروهای اتوسوکزوماید و والپروات سدیم به تنهایی و سپس با اتصال آن¬ها به پایه¬ی نانو فولرن C60، محاسبه گردید. سپس مقادیر ماکزیمم بار الکترونی ∆Nmax، الکتروفیلیسیتی ω، پتانسیل شیمیایی μ و سختی شیمیایی η برای دو دارو در دو حالت بدست آمد. کلیه¬ی ساختارها با استفاده از نرم افزار گوسین در سطح نظری /6-31G DFT اپتیمایز شدند. نتایج این پژوهش نشان می¬دهد که اتصال داروها به نانو فولرن باعث افزایش الکتروفیلیسیتی و کاهش سختی شیمیایی دارو می¬گردد. از طرف دیگر الکتروفیلیسیتی داروی اتوسوکزوماید بیشتر از داروی والپروات سدیم می¬باشد و سختی شیمیایی آن کمتر از داروی والپروات سدیم است. افزایش الکتروفیلیسیتی و کاهش سختی شیمیایی دارو پس از اتصال به فولرن بیانگر افزایش واکنش¬پذیری و تاثیر بیشتر دارو خواهد بود و نیز با توجه به ویژگی¬های منحصر به فرد استفاده از نانو حامل¬های دارویی فولرنی از جمله جلوگیری از تخریب دارو، افزایش زمان نگهداری دارو، ذخیره¬سازی مقادیر زیاد دارو، کاهش دوز مصرفی، پایداری در برابر استریل¬سازی گرمایی، هدفمندکردن دارورسانی به بدن و سازگاری زیستی بالا، استفاده از آن به جای داروی تنها بسیار مفید و مناسب خواهد بود.


Article's English abstract:

Ethosuximide and Sodium valproate prescribed to treat epilepsy and seizure. Drug login to body follows problems, so for to reducing side effects, Using of nano drug carriers such as fullerenes were proposed. Present study, with aime of investigating effects of fullerenes nano-carriers, Is carried out on the reactivity and the effect of Ethosuximide and Sodium valproate medicines. In this work, using the NBO analysis by Gaussian software the energy of the highest, occupied level HOMO and the lowest level of unoccupied LUMO for sodium valproate and Ethosuximide drugs alone and with connecting them to fullerene nanoparticles C60, are computed. Then, maximum amount of charge ΔNmax, Electrophilicity ω, the chemical potential μ and chemical hardness η for two drugs were found in two cases. All of the Structures were optimized in DFT/6-31G theoretical level using Gaussian software. Binding of drugs to fullerene nanoparticles caused to decrease of chemical hardness and Increase of electrophilicity of drugs. On the other hand, electrophilicity of sodium valproate is more than Ethosuximide and chemical hardness is less than sodium valproate. Increasing of electrophilicity and decreasing of chemical hardness of drugs after the connection to fullerenes States to increase reactivity and effectiveness in drug and also due to unique characteristics of nano drug carriers fullerenes, Include of, preventing of drug degradation, extending of drug shelf time, Storaging of large quantities of drugs, Reducing dosage, Steriling against thermal resistance, Targetting drug delivery and high biocompatibility, will be very useful and convenient instead of alone drug.


کلید واژگان:
اتوسوکزوماید، والپروات سدیم ، نانو حامل فولرنی، روش محاسباتی ، سختی شیمیایی

English Keywords:
Ethosuximide, Sodium Valproate, Fullerene Nano Carrier, Computational Method, Chemical Hardness.

منابع:
[13] ﺣﺒﻴﺐ¬ﻧﮋﺍﺩ، ﻛﻮﺭﺍﻳﻢ، م؛ ﻧﺎﻧﻮ ﻣﻮﺍﺩ، انتشارات ﻓﺮﺍﻧﺪﻳﺶ، (۱۳۸۶). [22]. فکری، م. ح؛ درویش¬پور، م؛ دنیای نانو، شماره پنجاهم، (۱۳۹۷).

English References:
[1]. B. J. Wilder, Antiepileptic drugs woodbury DM: From Raven Press. NewYork: USA, 1982; 591. [2]. R. Gugler, G. E. Von Unruh, Clin Pharmaco kinet, 5, 67-73, (1980). [3]. R. M. Pinder, R. N. Brogden, T. M. Speight, Drugs, 13, 81-87, (1977). [4]. Getting to the bottom of Bucky balls, Lynn Yaris, August 1993. [5]. The Bounce of Bucky balls , Carla helfferich , Alaska science forum, 1992. [6]. P. G. Kostyuk, E. A. Molokanova, N. F. Pronchuk, A. N. Savchenko, Neuroscience, 51, 755-758, (1992). [7]. R. H. Dworkin, M. Backonja, M. C. Rowbotham, R. R. Allen, C. R. Argoff, G. J. Bennett, Arch Neurol, 60, 1524, (2003). [8]. P. Anilkumar, F. Lu, L. Cao, P.G. Luo, J. H. Liu, S. Sahu, K. N. Tackett, Y. Wang, Y. P. Sun, Current Medicinal Chemistry, 18(14), 2045, (2011). [9]. K. Chris, Journal of Nanomedicine



فایل مقاله
تعداد بازدید: 379
تعداد دریافت فایل مقاله : 24



طراحی پرتال|طراحی پورتالطراحی پرتال (طراحی پورتال): آرانا نتورک